roodstaartbuizerd red tailed hawk

Je zou het misschien niet zeggen, maar wij weten zeker dat er maar weinig aardbewoners zijn die nog nooit een roodstaartbuizerd hebben horen schreeuwen. Onderzoekers maakten zich aanvankelijk zorgen dat een van Amerika’s meest iconische vogels in aantallen zou slinken. Hoewel dat gelukkig meevalt, lijkt ook deze vogel zich in het land van Trump aan de gevolgen van klimaatverandering aan te passen.

Diegene die denken nog nooit iets van de roodstaartbuizerd gemerkt te hebben, worden bij deze uitgenodigd om volgend youtube-filmpje te openen:

Het geluid van een roodstaartbuizerd

Ok, het beest mag dan geen geschikte kandidaat zijn om de kooi van je gestorven kanarie op te vullen. Maar Hollywood is er echt dol op. Een vogel die je in een Western-woestijn hoort, een arend die over de Amerikaanse bergmeren scheert. Reken maar dat in dat soort van scènes het geluid van de roodstaartbuizerd langs je oorschelp passeert. Ook al mag het uiterlijk van een zee-arend of gouden arend misschien indrukwekkender lijken. Als het op het geluid aankomt snoert Hollywood hen netjes de snavel.

Kijk bijvoorbeeld naar de zogenaamde Grote Arenden in The Hobbit- en The Lord of The Rings-films van regisseur Peter Jackson. Ze zien er als gigantische gouden arenden uit, maar hun geluid is die van… jawel, de roodstaartbuizerd.

The Hobbit An Unexpected Journey - Eagles Sce

Twee vogeltellingen, twee verschillende resultaten

De Roodstaartbuizerd is ook echt een vogel die typisch is voor Noord-Amerika. Je kunt hem van Alaska tot Mexico en Jamaica vinden. Hij zit graag in een boom of telefoonpaal, of zweeft in rondjes in de lucht, om vanuit die posities op zijn prooi (knaagdieren, vogels) te kunnen duiken.

Amerikaanse vogelonderzoekers of ornithologen waren een tijdje ongerust, omdat het vogelbestand volgens de Raptor Population Index (een belangrijke Amerikaanse manier van roofvogels tellen) in aantal achteruit leek te gaan. Op 43% van de onderzochte Amerikaanse gebieden telde men minder roodstaartbuizerds.

De wetenschappers van de American Ornithological Society zochten echter ook naar andere mogelijke verklaringen voor de daling. En toen ze er een ander type vogeltelling bij haalden, de zogenaamde ‘Christmas Bird Counts’ (tellingen tussen december en januari), merkten ze juist een stijging van het aantal roodstaartbuizerds in maar liefst 67% van de gebieden. En dan vooral in het noorden van Noord-Amerika.

Klimaatopwarming maakt ook het noorden warmer

Hoe kan het verschil tussen de tellingen dan verklaard worden? Het antwoord lijkt ook hier klimaatopwarming te zijn. In een eerder artikel schreven we al hoe sommige fauna en flora door klimaatopwarming van de steeds warmer wordende evenaar wegtrekken. Maar ook de noordelijke gebieden krijgen natuurlijk een warmer klimaat.

Roodstaartbuizerds staan er om bekend dat ze doorgaans weinig migreren. Maar de roodstaartbuizerds die in het koudere noorden van Noord-Amerika leven vormen hier normaal een uitzondering op. Wanneer de temperaturen er met de winter nog verder dalen, trekken de beesten weg, richting het warmere zuiden waar hun andere soortgenoten voortdurend zijn.

Wanneer echter ook die noordelijke gebieden warmer worden hebben de noordelijke Roodstaartbuizerds geen reden meer om naar dat zuiden te vliegen en kunnen ze dus gewoon in het noorden blijven. En de Raptor Population Index, het type telling die een daling had gemeten, focust zich juist meer op gebieden waar veel migratie van vogels plaatsvindt. Als de noordelijke roodstaartbuizerds dan ook niet op plaatsen verschijnen waar veel gemigreerd wordt, zullen ze er dus ook niet geteld kunnen worden.

"Combining migration and wintering counts to enhance understanding of population change in a generalist raptor species, the North American Red-tailed Hawk"; The Condor: Ornithological Application; 08-02-2016