Ecole 42

In Parijs experimenteert een techmiljardair met een nieuwe vorm van onderwijs. Aspirant-leerlingen hoeven slechts over motivatie en logisch vermogen te beschikken, maar worden wel eerst een maand in het diepe gegooid voor ze zich tot top-programmeur ontwikkelen.

Geen leraren. Leerlingen die verspreid over de vloer liggen te slapen op luchtmatrasjes. Street art op de muren. Een comdoomautomaat bij de receptie. En een directeur die grossiert in uitspraken als ‘Kennis is onnuttig’, ‘We leren hier niets’ en ‘Het gaat niet om leren’. Niet echt het ideale recept voor de school van toekomst, zou je denken.

Fout gedacht.

De Parijse Ecole 42, want daar hebben we het hier over, leidt met groot succes programmeurs op. Tachtig procent van de leerlingen heeft al een baan voor ze hun studie hebben afgerond en ook de overige twintig procent vindt moeiteloos werk. ’s Werelds grootste techbedrijven houden de leerlingen scherp in het oog, Snapchat-chef Evan Spiegel, Twitter-baas Jack Dorsey en topinvesteerder Peter Thiel kwamen al op bezoek. Na het Franse succes kon een dependance in Silicon Valley niet uitblijven, en die is er inderdaad gekomen.

Een maandje gamen in het zwembad

De onconventionele aanpak begint al met de toelatingsprocedure. Er geldt geen enkele toelatingseis, maar 64.000 geïnteresseerden kregen onlangs wel meteen een proef in basale logica voor de kiezen. Van de groep mochten vervolgens 3.000 mensen door naar ‘het zwembad’: een test van een maand die zich nog het beste laat vergelijken met The Hunger Games, waarin de aspirant-leerlingen het in teams tegen elkaar opnemen in uiteenlopende uitdagingen. Uiteindelijk mochten 1.000 leerlingen aan de opleiding beginnen.

Niet in een klaslokaal natuurlijk, er zijn toch geen leraren. Digitaal krijgt de groep elke ochtend om 8.42 uur een opdracht, die ze in maximaal 48 uur moeten uitvoeren. Het leerproces organiseert zichzelf, zogezegd, de leerlingen helpen elkaar en werken projectmatig.

Het hele curriculum zit tjokvol spelelementen – inderdaad, het is gamified. Een soort World of Warcraft, waarbij de dungeons zijn vervangen door digitale projecten. Leerlingen kunnen punten verdienen door het werk van anderen beoordelen en moeten die punten weer spenderen als ze hun eigen werk beoordeeld willen hebben.

Het antwoord op alles

En het werkt. Zelfs de aanvankelijke eis dat de leerlingen aan het eind van hun opleiding over een specifieke set van vaardigheden moesten beschikken, heeft Ecole 42 inmiddels laten vallen. Bleek niet nodig. Ook zonder die eis levert de school uitstekende programmeurs af, geliefd bij Google en Facebook.

Ecole 42 is het geesteskind van Xavier Niel, een Franse techmiljardair die inmiddels 48 miljoen euro in de Parijse school heeft gepompt, en nog eens 46 miljoen dollar in de vestiging in Californië.

En wie ooit The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy heeft gelezen, zal de naam van de school begrijpen: ‘42’ is in dat boek ‘het antwoord op de ultieme vraag naar het leven, het universum en alles’.