Nieuwsbrief

Blijf wekelijks op de hoogte van het beste uit De Kennis van Nu en het laatste nieuws!

MELD JE AAN
Britt Hermans

Ieder jaar krijgen zo'n 5.000 Nederlanders een nieuwe hartklep. Een donorhartklep gaat niet heel lang mee, terwijl de operatie heel zwaar is. Een hartpatiënt moet tijdens zijn of haar leven meerdere operaties ondergaan, die telkens met een groot risico gepaard gaat. Met name voor jonge hartpatiënten, zoals de zestienjarige Britt, is dit een probleem.

Aangeboren hartafwijking

Britt werd zestien jaar geleden geboren met tetralogie van Fallot. Dat is een aangeboren hartafwijking, die ontstaat door vier bouwfouten tijdens de ontwikkeling van het hart. Het hart functioneert daardoor onvoldoende waardoor het hart onvoldoende functioneert en het lichaam te weinig zuurstof krijgt. 

Britt bleek een gaatje tussen haar hartkamers te hebben en een vernauwde longslagader. Op eenjarige leeftijd is dat gaatje gedicht en werd haar longslagader verwijd.

Inmiddels speelt Britt bügel in een fanfare en zit met vijf andere meisjes in een gardedansgroep. Hartklachten heeft ze niet, maar als uit scans blijkt dat haar hart niet goed meer functioneert, moet er toch iets gebeuren.

Carlijn Bouten is hoogleraar Cardiovasculaire Regeneratie en werkt aan de TU Eindhoven. Na jarenlang onderzoek komt ze tot een revolutionaire oplossing voor hartpatiënten: een levende hartklep, die gemaakt is door de patiënt zelf, in het eigen lichaam.

Hoe ontstaat een levende hartklep?

Bouten ontwikkelde een hartklepprothese gemaakt van bio-afbreekbaar materiaal, de iVolve. Wanneer de prothese geplaatst is in het hart van de patiënt, trekt de hartklep cellen aan uit het bloed en omringend weefsel. De cellen blijven plakken aan minuscule draadjes die aan de prothese zijn bevestigd. Ze gaan vervolgens aan de slag om nieuw weefsel te maken en zo een levende hartklep te vormen. Tegelijkertijd breekt het kunststof af, zodat er een hartklep, gemaakt van eigen weefsel, overblijft.

iVolve, de levende hartklep

Zo ziet de iVolve van prof. dr. Carlijn Bouten eruit. 

Onder het mes

Afgelopen augustus (2017) is Britt geopereerd aan haar hart. Ze loopt nu rond met een hartklep van een menselijke donor. Ondanks dat ze eerder geen klachten had, voelt ze zich nu stukken beter, alsof ze meer lucht krijgt. Fietsen mag inmiddels weer, maar met bügel spelen en dansen moet ze nog enkele weken wachten. Over vijftien jaar moet ze waarschijnlijk opnieuw onder het mes. De hartklep die zij dit jaar ontvangen heeft, zal tegen die tijd niet meer goed werken door verkalking. Zal de hartklep die nu ontwikkeld wordt door Carlijn Bouten haar volgende en daarmee hopelijk laatste zijn?

De hartklep is levend, en groeit dus mee met de patient. Daardoor hoeft de patient ook nog maar een keer geopereerd te worden. Verder hoeft de patient niet allerlei medicijnen te slikken om afstoting tegen te gaan. De hartklep bestaat immers uit weefsel van de patiënt zelf.

Een ander belangrijk voordeel is dat de methode van prof. dr. Bouten goedkoop is: het maken van de prothese kost niet veel geld. Veel mensen zullen daarom gebruik kunnen maken van de hartklep. De droom van Bouten is dan ook om de protheses in kleine envelopjes de hele wereld over te kunnen sturen.

Ontdek meer in de special