Bomen zijn niet altijd de oplossing

Waarom is dit nu nuttig? ‘De CO2-opslagcapaciteit van planten en de bodem is de meest onzekere factor in de hele berekening in hoeverre onze aarde opwarmt en hoeveel CO2 er kan worden uitgestoten voor we de twee graden opwarming overschrijden,’ vertelt Sara Vicca (Universiteit Antwerpen), een van de auteurs van de studie. ‘Met het vermoedelijk verzachtende effect van dergelijke schimmels wordt in de klimaatmodellen van het IPCC (het VN-klimaatpanel, red.) momenteel geen rekening gehouden. Tegelijkertijd moeten die modellen ook eerst de invloed van voedingsstoffen voor planten nog in rekening brengen. Het gebrek aan voedingsstoffen zou de klimaatmodellen naar alle waarschijnlijkheid juist veel pessimistischer maken.’

Met de ontdekking over schimmels zou je ook al snel wilde ideeën kunnen bedenken om dit probleem op te lossen. Zouden we niet op grote schaal bepaalde bomen in voedingsarme gronden kunnen aanplanten? Of zou het niet mogelijk zijn om via genetische manipulatie ook andere bomen en planten met CO2-gunstige schimmels te laten reageren?

Vicca heeft haar twijfels. Ze zou vooral liever zien dat er minder CO2 wordt uitgestoten dan de verwachte problemen met geo-engineering op te lossen. Vicca: ‘De grotere groene long geeft ons meer tijd om het klimaatprobleem aan te pakken, maar het is nog lang niet zeker of onze aarde verder zal vergroenen. Het effect van extreme klimaatgebeurtenissen op het bomenbestand kun je bijvoorbeeld moeilijk inschatten, maar is waarschijnlijk negatief. Zo was er in 2005 nog een brand in het Amazonewoud die goed was voor een vijfde van de CO2 die we jaarlijks uitstoten. Preventie is dus nog altijd de beste oplossing.’