Nieuwsbrief

Blijf wekelijks op de hoogte van het beste uit De Kennis van Nu / Focus en het laatste nieuws!

MELD JE AAN
SPICE zwavel geo-engineering experiment

Verschillende hooggeplaatste ambtenaren onder Trump lobbyden in het verleden stevig om experimenten in geo-engineering toe te staan. Kranten zoals de Guardian vrezen daarmee dat de Trump-regering een aankomende experiment met zwavel in de lucht zal toestaan. Hoogleraar milieusysteemanalyse Rik Leemans (Wageningen Universiteit) legt in Nieuws en Co uit waarom geo-engineering een riskant en omstreden idee is.

Amerikanen willen experimenteren met het klimaat

Amerikanen willen experimenteren met het klimaat

Geo-engineering is het op grote schaal inzetten van technologie om klimaatopwarming tegen te gaan. Daarbij kun je denken aan het plaatsen van grote spiegels in de ruimte om zonlicht tegen te gaan, of het aantal CO2-opnemende algen te verhogen door grote hoeveelheden ijzer in zee te strooien. 

Twee ingenieurs van de Amerikaanse universiteit Harvard denken nu aan een vorm die eveneens in het rijtje past: grote hoeveelheden sulfaat (zwavel in combinatie met zuurstof) de lucht in te spuiten. Ze hopen het plan in 2018 in de staat Arizona te kunnen uitvoeren.* Eerdere vulkaanuitbarstingen op aarde vormden hierbij de inspiratiebron. De zwaveldioxide uit de vulkaangassen vormen een aerosol, een flinterdunne sluierbewolking van zwevende deeltjes dat het zonlicht weerkaatst. Door die weerkaatsing houdt de aarde op die gebieden voor een korte tijd minder warmte vast.

Zwaveldeeltjes creëren meer problemen dan ze oplossen

Rik Leemans maakte deel uit van het Klimaatpanel van de VN (oftewel het IPCC) toen het zich in 1996 voor de eerste keer uitsprak over geo-engineering. Verder dan de aanplanting van bomen om CO2 op te slaan ging dat panel niet. Andere technieken zouden enkel de symptomen weghalen en niet de oorzaak.  En volgens Leemans heeft het IPCC nog altijd datzelfde oordeel.

Zo zullen de zwaveldeeltjes meer problemen creëren dan ze oplossen. De temperatuur zal slechts enkele tienden van graden dalen. En naast de invloed op zure regen hebben sulfaatdeeltjes een groot effect op de regenval (met droogtes en extreme regenval op verschillende plaatsen). Tegelijkertijd wordt het lastig om in te schatten welke gebieden door de zwaveldeeltjes droger of natter zullen worden.

Ook andere ideeën zijn onwenselijk of te duur. De kosten voor de aanbouw van ruimtespiegels zijn torenhoog en een grotere algenbloei leidt tot meer algen-etende beestjes (wat dus bijna gelijk staat aan een nul-operatie). Ook al is het dus geen originele gedachte, het enige dat je volgens Leemans kan doen is de echte oorzaak aanpakken door minder CO2 uit te stoten.

Eerder debunkte Maarten Loonen (Rijksuniversiteit Groningen) in Nieuws en Co een ander geo-engineering plan om ijskappen op de Noordpool te kweken.

IJskappen kweken op de Noordpool

IJskappen kweken op de Noordpool

* De afbeelding bij dit artikel behoort tot een soortgelijk (afgeblazen) Brits aerosol-experiment met zwavel.