Nieuwsbrief

Blijf wekelijks op de hoogte van het beste uit De Kennis van Nu en het laatste nieuws!

MELD JE AAN
Single vrouw

Dat een singleleven iets is om medelijden mee te hebben is maar zeer de vraag, blijkt uit onderzoek dat onlangs werd gepubliceerd door American Psychological Association (APA). Uit de studie blijkt dat alleenstaanden vaak positief in het leven staan en op psychologisch vlak meer groei en ontwikkeling doormaken dan getrouwde mensen.  

Misschien ken je er wel eentje, een man of vrouw die maar niet aan een partner komt. Ondanks verwoede koppelpogingen van vrienden, hulp bij het invullen van een datingprofiel en de uiteindelijke meestertip om dan toch maar eens iets minder kritisch te zijn. Want ja, je mist toch heel veel als je alleen door het leven gaat. Of toch niet? 

En ze leefden nog lang en gelukkig?

Dat we toch allemaal massaal denken dat een gekoppeld mens gelukkiger is en zelfs gezonder dan iemand die alleen leeft, komt volgens onderzoekster Bella DePaulo niet alleen door de dwingende standaard in bijvoorbeeld Hollywood films. Ook wetenschappers komen met verkeerde interpretaties en voeren onderzoeken uit met een foutieve insteek.

DePaulo, zelf overtuigd vrijgezel, zocht naar bestaande artikelen en onderzoeken uit de afgelopen dertig jaar. Allereerst viel al op dat er tienduizenden resultaten naar boven kwamen met de zoekterm “getrouwd”. De opbrengst met de term “nooit getrouwd” was slechts 814. Van die beperkte oogst was een klein aantal er op gericht daadwerkelijk meer te leren over alleenstaande mensen. In het merendeel van de onderzoeken waren de singles slechts een controlegroep in studies die waren opgezet om meer te leren over het huwelijk.

Appels met peren vergelijken

Veel onderzoek naar de huwelijkse staat vergelijkt mensen die op dat moment getrouwd zijn met mensen die dat niet zijn. Als vervolgens de mensen met een ring om hun vinger er positiever uitkomen is de conclusie snel getrokken. Kijk, trouwen is beter voor de mens. Probleem is dat in veel studies de gescheiden mensen werden weggelaten uit de “getrouwd” onderzoeksgroep. En regelmatig zelfs werden toegevoegd bij de alleenstaandenclub. Om daadwerkelijk te kunnen claimen dat trouwen mensen gelukkiger maakt, moet je alle mensen die ooit getrouwd zijn vergelijken met diegenen die dat nooit zijn geweest. Veel onderzoek wijst uit dat gescheiden mensen slechter af zijn dan de mensen die gewoon alleen bleven.

Een ander probleem is dat mensen zelf kiezen om te trouwen. "We kunnen geen experimenten doen waarin we de ene groep laten trouwen en de ander niet. Misschien zijn de mensen die trouwen gewoon heel andere types dan diegenen die single blijven’, zegt DePaulo.

single man

Alleen en gelukkig

Volgens DePaulo zijn onze ideeën over het vrijgezellenbestaan gevormd door een huwelijksideologie. Een bril die ons vooral doet zien wat singles niet hebben, namelijk een partner, dan naar wat ze wel hebben. Kijk je naar het laatste dan vind je een aantal verfrissende resultaten. Singles hebben vaak meer contact met vrienden, broers en zussen, buren en ouders. Ze doen vaker vrijwilligerswerk. Singles investeren niet alleen in die ene ware, maar in verschillende sociale contacten. Ze zijn daardoor minder afhankelijk van één persoon om aan hun emotioneel gerief te komen.

Ook de single- senioren komen niet per se slecht uit de verf. In een onderzoek naar tienduizend 70+ vrouwen in Australië bleek de levenslang alleenstaande zonder kinderen het gezondst.

Dat de energie die alleenstaanden in hun carrière steken een manier is om de eenzame tijd door te komen totdat de geschikte levenspartner is gevonden, verwijst DePaulo ook naar het rijk der fabelen. Uit een langlopend onderzoek naar 27-jarigen bleek bijvoorbeeld dat alleenstaanden al op middelbare schoolleeftijd meer waarde hechten aan betekenisvol werk dan hun getrouwde broeders en zusters. Andere bevindingen van DePaulo: singles ervaren in hun leven meer autonomie, persoonlijke groei en ontwikkeling.  

De onderzoekster bepleit overigens niet dat het vrijgezellenbestaan de beste keus is voor iedereen. Voor sommige mensen is het waarschijnlijk inderdaad beter om gekoppeld door het leven te gaan, terwijl anderen er juist wel bij varen om zelfstandig te zijn.